INTERVIEW: Tom Smith en worship

Tom Smith is al een aantal jaar vaste aanbiddingsleider bij Soul Survivor in Engeland. Dit jaar was hij voor de tweede keer op het festival in Nederland, en daarom hebben wij hem gevraagd waarom hij ooit heeft besloten om een aanbiddingsleider te worden.

Hoe kwam je voor het eerst in aanraking met Soul Survivor?
Ik was twaalf toen ik er voor het eerst kwam. Mijn vader had toen de leiding over een van de CD-winkels op het festival. Ik kwam mee om te helpen met de verkoop. Toen kwam ik er voor het eerst achter wat Soul Survivor was. Ik weet nog dat ik toen bij een van de avonddiensten naar binnen liep en mijn eerste reactie was: “Wow, dat zijn veel mensen wie van Jezus houden.” Dat was mijn eerste ervaring met de Heilige Geest. Toen ik twaalf was, zag ik mensen Jezus aanbidden. Daar begon het, en daar kreeg ik de eerste passie voor aanbidding. Ik kwam thuis en ik zei tegen mijn vader: “Ik denk dat God wil dat ik aanbiddingsleider word.” Ik had nog nooit een gitaar aangeraakt, dus dat was wel vreemd. Dat was dus mijn eerste ervaring met Soul Survivor.

Ik weet nog dat Mike Pilavachi mij vroeg om aanbidding te leiden bij Soul Survivor. Ik was aanbiddingsleider bij een leiderschapsconferentie van onze kerk, en Mike was daar ook. Hij kwam naar me toe en zei: “Je moet nog veel oefenen, wat vind je ervan om dat te doen en deze zomer bij Soul Survivor aanbidding te leiden?” Zo is het allemaal begonnen. Ik heb daar een aantal zomers aanbidding geleid en Mike vroeg me later of ik bij de Soul Survivor kerk de aanbiddingsleider wilde zijn. Mijn vrouw en ik zijn daar een jaar geleden naartoe verhuisd, en we vinden het geweldig.

Ben je veel moeilijkheden tijdens het proces om aanbiddingsleider te worden tegen gekomen?
De hele reis naar je doel is een soort touwtrekken. Er zijn hele goede tijden, maar ook vervelende tijden. Als je die vervelende tijden niet hebt, kan je niet groeien. Soms zorgt God ervoor dat het wat ongemakkelijk wordt, zodat Hij met je kan praten.

Toen ik jong was zat de band Delirious? in onze kerk. Dus in die omgeving groeide ik op, en iedereen om me heen was muzikant. Ik was niet zo goed als de rest, maar ik deed mijn best. Ik wist dat God geïnteresseerd was in mijn hart.

Ik verhuisde naar Londen om stage te lopen bij Tim Hughes. Daar kwam ik erachter wat er in het hart van een aanbiddingsleider omgaat. Ik zag Tim op en achter het podium, en ik kwam erachter dat 99% van aanbiddingsleider zijn buiten het podium gebeurt. Het hangt allemaal af van hoe je een voorbeeld bent voor de mensen om je heen.

Ik verhuisde voor een tijdje naar Californië en had een periode van rust. Als je voor langere tijd op dezelfde plek zit, kan je nogal bekrompen worden, dus het is belangrijk om af en toe erop uit te gaan. Toen we terugkwamen uit Amerika, begonnen onze voeten een beetje te jeuken. Er leken geen deuren op te gaan. Ik begon te twijfelen of ik wel echt geroepen was om aanbidding te leiden. Ik zei tegen God: “Als ik helemaal fout zit, leg ik dit alles neer. Zeg het als ik iets anders moet doen.” Dat waren twee meest frustrerende momenten in mijn leven, want God moest de deuren openen. Toen kwam ik dus Mike tegen.

Wat is het mooiste wat je ooit hebt meegemaakt als aanbiddingsleider?
Een van de mooiste vreugden van aanbiddingsleider zijn is dat je het mooiste uitzicht hebt. Je kan zien wat God allemaal aan het doen is. Je kan mensen voor het eerst aangeraakt zien worden door de Heilige Geest, mensen geven hun leven voor het eerst aan Jezus, mensen worden genezen, dat zijn de mooiste momenten. Daar doen we het voor, mensen die Jezus ontmoeten. Dat is ons doel, om mensen naar boven te wijzen, niet naar onszelf.

Er was een week op Soul Survivor vorige zomer, waar een vrouw naar voren kwam die een rolstoel duwde. Ze had haar hele jeugdgroep achter zich en ze vertelde dat ze vijf jaar lang in de rolstoel heeft gezeten, omdat ze niet kon lopen. Tijdens de aanbidding is ze genezen. Ik denk niet dat ik dat snel zal vergeten.

Voordat je had besloten aanbiddingsleider te worden, wat was jouw droombaan?
Ik wilde voetballen voor een grote club. Toen ik zestien was, voetbalde ik voor de club Portsmouth FC, en dat was toen een groot team was in de Engelse competitie. Ik weet nog dat God aan mij vroeg: “Wil jij dit allemaal voor Mij neerleggen?” Ik zei ja, en toen ben ik begonnen met aanbidding.