Ken jij God nog?
Er zijn 2 reacties geplaatstKort geleden heb ik al mijn taken in de kerk neergelegd. Er zijn niet veel dingen beter geweest voor mijn relatie met God. Ik kwam er vrij snel achter dat mijn fundament van geloven ongeveer nihil was. Mijn geloof was gebaseerd op gewoonten en routine. Mijn geloofsleven bestond uit: tienerjeugd leiden, muziek maken en de band organiseren voor onze jeugdkerk. Ik was bezig om het koninkrijk van God op te bouwen, wat een mooie leugen was dat. Niets was namelijk minder waar. Mijn werk was vruchteloos, want ik praatte niet meer met God. Het werken voor de kerk en praten over God waren mijn dagelijkse bezigheden.
Ik leed onder dit vermaak wat de kerk voor mij geworden was. Het ging om de vorm en niet om de inhoud in mijn leven. Pas toen ik stil werd en tijd had om mijzelf vragen te stellen begon ik echt te leven. Ik kan nu naar buiten kijken en de schoonheid van prachtige wolkenluchten waarderen, de schoonheid van God's schepping. Ik weet zeker dat God nog steeds van mij genoot toen ik zo hulpeloos aan het proberen was om iets goeds te doen. Hij houd van mij, that's it. Voor mij was het heel belangrijk om 'goede werken' te doen (een afschuwelijk christelijke uitdrukking trouwens). Dit stond in het middelpunt van mijn leven met God. Ik deed alles wat mij aangedragen werd en stapte overal met vol enthousiasme in. Ik vergat één heel belangrijk onderdeel van het leven met God: Praten. Ik was vergeten om met God te praten. Net zoals mijn moeder vroeger tegen mij zei: 'Alles wat op de grond ligt is vies' dacht ik ook: 'Alles wat voor de kerk is is goed'. Dit is niet waar.
God wil een relatie met mij, geen schijnwerkelijkheid rondom het doen van dingen en mijn plek in de hemel veroveren. Alles wat Hij vraagt is een relatie met mij. Het is mijn verantwoordelijkheid om Hem alles te vertellen wat mij bezighoud en overleg te plegen. Dit maakt het leven een stuk eenvoudiger, God weet namelijk precies wat ik goed kan en waar ik op mijn plek ben. De kerk is een geweldige plek waar iedereen zijn of haar talenten in kan zetten. Het is alleen ontzettend belangrijk dat iedereen met God overlegt welk talent dit is en op welke plek we dat mogen inzetten. Neem tijd om met God te overleggen, geef Hem de ruimte om beslissingen te nemen in jouw leven.
Ik denk dat dit voor iedere christen heel herkenbaar is. Als ik met anderen praat hoor ik vaak hetzelfde. Het is heel moeilijk om de tijd met God te blijven zoeken. Er zijn heel veel dingen die afleiding veroorzaken, maar het toffe is dat God altijd met zijn armen wijd open staat om ons te ontvangen. Voor mij was Soul Survivor Momentum (in Engeland) een moment waarop ik opnieuw bij God kon komen en even kon bezinnen. Zelf ben ik vrijgezel, maar ik weet dat het in een relatie ook zo werkt. Soms kun je zo druk bezig zijn met leuke dingen doen, kinderen of vrienden bezoeken dat je vergeet om van elkaar te houden.
Het is makkelijk om jezelf af te leiden. Ik geef les aan pubers, dus ik weet hoe lastig dat kan zijn. Er kan soms een groot gat zitten tussen wat je wilt en wat het resultaat is. Zo werkt het ook met geloven, wandel naast God, ren niet voor Hem uit. Soms voelt het alsof er geen connectie meer is met God. Dat kan zijn door een flinke sprint voor God uit.
Geen zorgen, de liefde is niet weg alleen moet je elkaar weer opnieuw leren kennen. Mijn vraag voor jou en vooral ook voor mijzelf: ken jij God nog?
- Paul
RSS
english information