De pest aan pesten
Er zijn nog geen reacties geplaatstNog even en het gloednieuwe schooljaar breekt weer aan. Je staat vast te trappelen om die lange uitslaapochtenden, de BBQ’s en de gezelligheid met vrienden en familie achter te laten, zodat je weer fijn de hele dag met een zware tas kan zeulen. En die enorm boeiende verhalen aan kan horen om vervolgens met een waslijst aan huiswerk door de regen naar huis te fietsen. Ik zou ook niet kunnen wachten…
Maar nu even serieus, hoe weinig zin jij zelf ook hebt om aan het nieuwe jaar te beginnen (of misschien ben je er eigenlijk best al weer aan toe), voor sommige mensen is het écht een hele opgave. Als je je helemaal niet op je gemak voelt op school, omdat het lijkt of de hele wereld tegen je is, kun je als een berg tegen iedere nieuwe dag opzien.
Als je op Google het woord ‘pesten’ intikt, kom je duizenden artikelen tegen (echt, ik heb het net geprobeerd: meer dan een miljoen zelfs!). Niet gek als je bedenkt dat 8% van de tieners aangeeft op een bepaald moment in hun leven slachtoffer van pesten te zijn geweest, op school, maar ook digitaal, bijvoorbeeld op MSN of Hyves.
Iedereen is wel eens betrokken geweest bij een ‘pestsituatie’, zij het als pester, als meeloper, of als slachtoffer. Denk eens na: waar stond jij?
Als ik naar mezelf kijk, zie ik dat ik op verschillende momenten in mijn leven verschillende rollen heb gehad. Ik kan me nog goed herinneren dat er op de basisschool een meisje in mijn klas zat dat om voor mij nog steeds onduidelijke redenen buiten de groep viel. Langzaam maar zeker ontstond er een soort ‘mening’ over haar, dat ze raar was en vies en er niet bij hoorde. Ik was niet een van de aanstichters en vond het soms zelfs wel zielig voor haar, maar om nou te zeggen dat ik het voor haar opnam… nee, niet echt. Ik vraag me nog wel eens af wat er van haar geworden is. Vooral nu ik weet wat voor enorme gevolgen pesten kan hebben, ook nog in je volwassen leven.
Ook de andere kant heb ik meegemaakt. Toen ik in de brugklas zat was er een meisje met wie ik altijd naar school fietste. Niet omdat we vriendinnen waren, maar de school was ver weg, en we woonden in dezelfde straat… Van de een op de andere dag was zij ineens het doelwit van pesters. Ik weet niet eens meer waarom. Inmiddels had ik geleerd van wat er op de basisschool was gebeurd, en besloot ik haar niet te laten vallen. Een juiste, maar ook pijnlijke beslissing – want de pesters keerden zich ook tegen mij. Na een tijdje hield het pesten op en werd zij juist een van de polulaire meiden. Alleen ik was blijkbaar nog steeds ‘stom’. Dus ze bleven mij uitschelden, buitensluiten en treiteren.
Eén situatie kan ik me nog heel goed herinneren: we zaten in de les en het was wat rumoerig. Het brutaalste meisje stond voor me en zei tegen me “Jij hebt helemaal geen vriendinnen en je zult ook nooit vriendinnen krijgen!” Hoe ze erbij kwam weet ik niet, maar als ik nu terugkijk op die uitspraak, is dat iets dat ik jarenlang echt geloofd heb. Haar uitspraak, ook al was die nergens op gebaseerd, was als een zaadje dat in mijn hart geplant werd, en dat ik zelf water gaf met mijn eigen gedachten over mezelf. Na een paar jaar was het gegroeid tot een stevige boom met diepe wortels.
Pesten is zo’n enorm groot onderwerp, hoe kun je daar nu een beetje grip op krijgen? Wat is een ‘christelijke’ manier om met dit probleem om te gaan? Ik hoef waarschijnlijk niet te vertellen dat een christen geen pester, en ook geen meeloper zou moeten zijn. De bijbel staat vol van teksten over liefde, respect en het beeld van God in de ander zien. Als je daar soms moeite mee hebt en bijvoorbeeld de neiging hebt om je eigen onzekerheid op een ander af te reageren, wees daar dan eerlijk over. Naar jezelf toe, maar ook tegenover God. Hij wil je helpen om naar de ander te kijken zoals Hij dat doet, en Hij wil je leren om op een gezonde manier met je gevoelens, en de daaruit volgende woorden en daden om te gaan. Wees ook niet bang om daar hulp in te vragen.
En als je zelf gepest wordt? Soms schaam je je er zo erg voor, dat je het tegen niemand durft te zeggen. Maar de realiteit is dat dan ook niemand je kan helpen. Dus praat! Hoe eng het ook is, zoek iemand op die je kunt vertrouwen – je ouders, een vriend of vriendin, een leraar op school, een jeugdleider…
De puberteit is een superlastige, onzekere periode. Een periode waarin een groot deel van je identiteit gevormd wordt, waarin je beslissingen maakt over wie je bent, of wilt zijn. Sta niet toe dat de pesters bepalen wie je bent, maar luister naar Gods mening over jou. Heb je inspiratie nodig? Psalm 139 is een schitterende beschrijving van hoe Hij over jou denkt. Je bent gewild en kostbaar, Hij is betrokken bij ieder detail van je leven. En dat kan niemand van je afpakken!
Suus
www.pestweb.nl
www.chris.nl
http://pesten.startkabel.nl/
RSS
english information