Fix you
Er zijn 4 reacties geplaatstIn een van de mooiste liedjes die Coldplay ooit heeft gemaakt (dat is een mening, geen feit) zingt Chris Martin de regels:
And the tears come streaming down your face
When you lose something you can’t replace
When you love someone but it goes to waste
Could it be worse
Ik denk dat we dit zo'n mooi liedje vinden omdat het ons allemaal ergens van binnen raakt. Het raakt ons in ons menszijn in een wereld die verdriet en pijn kent. Het leven kan heel mooi lijken als het goed met ons gaat en de wind in onze rug waait.
Toen ik een paar jaar geleden ‘s ochtends met wind mee naar het Da Vinci College in Purmerend fietste (de middelbare school waar ik havo deed), wist ik dat ik ‘s middags wind tegen zou hebben. Het is normaal dat het leven over het algemeen meezit en je je dan kunt voorbereiden op mindere tijden. De zes kilometer die ik ‘s middags met wind tegen terug moest fietsen bleken altijd weer haalbaar. Ook als ik een rotdag had kwam ik er wel doorheen, want morgen zou ik wel weer een betere dag hebben.
Als de dag van gisteren herinner ik me echter het moment dat ik ‘s ochtends op de fiets zat en wind tegen had. Ik had die hele dag school. Daarbij had ik eigenlijk het laatste uur vrij omdat m'n docent Duits ziek was, maar er kwam een vervanger… Eindelijk liep ik naar het fietsenhok, blij dat het klaar was, omdat ik ‘s ochtends wind tegen had gehad en nu dus wind mee terug naar huis zou hebben. Blijkt de wind gedraaid te zijn en flink toegenomen in kracht. Opeens. Zomaar. Zonder reden. Ken je vast.
Een kleinigheidje in vergelijking met wat we soms in onze levens meemaken. Onverwachts. Niet aan zien komen. Een klap in ons gezicht. Het verlies van iemand die ons lief was. Ernstig ziek blijken te zijn. Ouders die niet meer met elkaar verder willen. Een relatie die uit gaat. Een belangrijk examen die je niet gehaald hebt. Uitgeloot worden voor je droomstudie. Het leven kan soms onaangename verrassingen voor ons in petto hebben.
Iets minder dan twee jaar geleden was ik op een stage in het buitenland. Op een ochtend om acht uur ‘s ochtends werd ik gebeld met de mededeling dat een jong bevriend echtpaar een paar kilometer buiten de stad waar ik verbleef een ernstig ongeluk had gehad. Ze waren op doorreis en bij het verlaten van de stad waren ze aangereden door een vrachtwagen. Zij is ter plekke overleden en hij lag met een beenfractuur in een tweede-wereldland in een ziekenhuis. Of ik wilde komen.
Op zo’n moment staat onze wereld even stil maar leven we wel door. We gaan door op automatische piloot, doen wat we kunnen, maar vroeger of later komen de vragen. Waar is God in deze situatie? Waarom heeft hij dit niet voorkomen als Hij almachtig is? Waarom laat Hij dit toe? Wat denkt Hij hiermee te kunnen bereiken? Heeft het überhaupt een doel?
Vragen die allemaal door ons hoofd gaan als we iets pijnlijks en verdrietigs meemaken. Vragen die ons stil zetten bij de dingen die kapot gaan in onze levens, die we niet kunnen maken. Niet zelf…
Ik denk dat God ons best wel kan helpen met onze vragen. Hij snapt ons wel. In onze momenten van pijn en verdriet is Hij er. Niet dat dat altijd merkbaar is, soms wel, soms niet. Maar dat mag. We mogen vragen. Later komen we erachter dat we het niet kunnen begrijpen. Dat we gemis niet op een rationele manier kunnen verklaren en dat pijnlijke situaties niet altijd een reden hebben. Om te zeggen dat God altijd alles gebruikt ten goede is vooral makkelijk gebruik van Bijbelteksten, want dat voelt echt niet altijd zo.
Chris Martin van Coldplay sluit het nummer af met de woorden:
And I will try to fix you
Goed bedoeld, bedankt Chris. Maar ik vertrouw liever op Degene die mij echt heel kan maken.
Levi Oussoren
RSS
english information