Homoseksualiteit
Er zijn 4 reacties geplaatst“In het begin was God...” Een goed vertrekpunt voor een onderwerp als homoseksualiteit. Als je te hard zegt dat ‘het fout is’, dan wordt je beschuldigd van intolerantie. Maar wanneer je zegt: “Dat moet jij weten... zolang je je er maar prettig bij voelt...”, dan noemen mensen je te liberaal en zeggen ze dat je compromissen sluit.
Wanneer we het over ‘homofiel zijn’hebben, dan praten we over ons geslacht en onze seksualiteit. In het begin schiep God de man. Hij zag dat hij (Adam) alleen was en niet compleet. God had toen heel eenvoudig een tweede Adam kunnen klonen, maar Hij wist dat dit niet genoeg zou zijn om de man van een metgezel te voorzien die al zijn noden zou vervullen.
Daarom maakte hij uit Adam een vrouw – iemand die zijn menselijkheid deelde, maar toch anders was. Iemand die Adam aanvulde en intrigeerde. Een interessante toekomst lag voor hen klaar.
God schiep ons naar zijn evenbeeld – man en vrouw en Hij zag dat het goed was. De aanvulling op de man moest lichamelijk zijn, maar ook biologisch (samen delen in Gods schepping), geestelijk, emotioneel en functioneel: elkaar herkennen als menselijke wezens maar je toch moeten binden aan iemand die ‘anders’ is.
Gods bedoeling hiermee wordt vaak geciteerd tijdens bruiloften: ‘Een man maakt zich los van zijn vader en moeder en hecht zich aan zijn vrouw, met wie hij één lichaam wordt.’ (Genesis 2:24)
Dames en heren
Net als in het Genesis-verhaal zijn wij mannelijk en vrouwelijk gemaakt. Met andere woorden: we hebben een geslacht. Deze wordt bepaald door onze genen en uitgedrukt door onze cultuur. Sommigen van ons kennen geen enkele ‘rolmodel’ van een man of vrouw aan wie we ons willen spiegelen of vergelijken. Hierdoor blijven we vaak in het onzekere over wat een echte man of echte vrouw is en of wij daar wel aan voldoen.
Toch is ons geslacht een onderdeel van de schepping: we hebben elkaar nodig om het volledige plaatje te krijgen en om Gods volheid op aarde uit te drukken.
Chemie
Seksualiteit is hoe we ons geslacht op een intieme manier met iemand uitdrukken. In de puberteit wordt onze seksualiteit zowel fysiek als emotioneel realiteit en kunnen we ‘chemie’ voelen voor iemand anders. Dit is een heel bijzonder aspect van de schepping. God heeft ons in zijn wijsheid een duidelijk aantal regels gegeven, zodat we elkaar geen pijn doen, zowel fysiek als emotioneel en geestelijk.
Onze ouders hebben meestal hun uiterste best voor ons gedaan, maar zijn misschien zelf op sommige gebieden tekort geschoten. Daardoor kan het zijn dat de behoeften naar liefde, verzorging, ergens bij horen, bescherming en bevestiging die God in ons heeft gelegd, niet worden vervuld.
Toch hebben we van al deze behoeften een goed fundament nodig om een sterke persoon te worden die zich man of vrouw voelt. Onze zekerheid over onze seksualiteit wordt getest in vriendengroepen en leeftijdgenoten, vooral in onze tienerjaren.
Groepsdruk
Als alles goed zou zijn, zouden we ons goed voelen over onszelf en vinden we gemakkelijk ons plaatsje tussen anderen. Maar we kennen altijd wel wat twijfel over onszelf – we zijn werk in uitvoering!
Sommigen van ons zijn erg onzeker, vooral wanneer ze zich vergelijken met vrienden en vijanden. We kunnen onszelf zelfs haten en ons schamen over wie we zijn en lijken te worden. We kunnen ons afvragen of we voldoende in huis hebben en of we mee kunnen komen met de rest.
Dit kan een algemeen gevoel zijn, maar ook specifiek op het gebied van onze seksualiteit. We kunnen ons onzeker voelen over het man- of vrouw-zijn.
Wat is er aan de hand?
Soms vragen mensen zich zelfs af of ze wel een van de twee geslachten moeten hebben. Sommigen realiseren zich dat ze zo hongerig naar liefde en bevestiging zijn, dat ze het gaan zoeken in vrienden of oudere mensen met homoseksuele verlangens (dat wil zeggen dat we ons vooral aangetrokken voelen tot iemand van hetzelfde geslacht).
Wat hier onder andere gebeurt, is dat we tijdens onze puberteit de diepe verlangens van ergens bij horen en input krijgen (vooral van onze ouders) ver-erotiseren.
Ons lichaam heeft de niet-seksuele behoefte aan affectie en bevestiging gemerkt en is gaan zoeken naar een erotische invulling ervan (vooral doordat seks in onze cultuur zo wordt gepropageerd).
Dit gebeurt onderbewust. Omdat we op een verkeerde plaats zoeken naar bevrediging, groeien onze behoeften verder en kunnen ze een eigen leven gaan leiden. Ze kunnen enorm veel voor ons betekenen, omdat seksuele verlangens erg sterk zijn en oncontroleerbaar kunnen lijken.
Óf we proberen ze te onderdrukken, óf we geven er aan toe door middel van fantasieën (inbeelding, maar soms ook echt). Zolang we niet toekomen aan de diepe innerlijke pijn, zullen we kwetsbaar blijven. Het is net als honger hebben maar in plaats daarvan de computer aanzetten of de auto gaan wassen en je afvragen waarom je na een tijdje nog steeds honger hebt. Je hebt je niet voldoende geïdentificeerd met wat je lichaam echt nodig had. Seksuele verlangens zijn net zo normaal en legitiem als honger en dorst. Soms hebben we onze behoeften gewoon niet vervuld gekregen.
Anderen hebben bewust of onbewust besloten zich af te sluiten voor wat onze ouders hebben geprobeerd te geven: misschien was het teleurstellend of zijn we ergens zó pijn gedaan dat we ons terug hebben getrokken of hebben gezworen het nooit meer te willen ontvangen of nodig te hebben.
Het kan zijn dat we pijn gedaan zijn of zijn misbruikt door iemand toen we jonger waren en door de schaamte onafhankelijk zijn gaan leven.
Waardoor de eenzaamheid ook is ontstaan, bij God kunnen we veilig toegeven welke behoefte aan liefde en bevestiging we nodig hebben. We kunnen Hem vragen ons diepste ‘ik’ te vinden en ons thuis te brengen bij de vaderlijke liefde en het geloof dat Hij in ons heeft.
Psalm 62 vertelt ons dat God alles is waar wij naar op zoek zijn. Hij is én liefdevol én sterk. En, als we Jezus hebben gezien, dan hebben we de Vader gezien.
En nu?
Wat moet je doen als je met homoseksuele gevoelens strijdt? Als jij op dit gebied knokt, weet dan dat je je niet hoeft te schamen. Het zijn jouw onvervulde verlangens die erom schreeuwen vervuld te worden.
Homoseksualiteit kan als onderwerp heel gemakkelijk tussen ons en God in komen te staan, terwijl Hij juist degene is die we nodig hebben.
Het is goed om het te delen met een gevoelige leider die je kent en samen met die persoon alles bij God te brengen. Hierdoor kun je nieuwe hoop vinden en je aan Hem hechten.
Samen kun je de onvervulde behoeften en (als die er is) de pijn duidelijk krijgen, maar ook de schuldgevoelens en beloften die je naar jezelf hebt gemaakt en de verstoorde beelden van ouderschap. Misschien kun je op den duur zelfs werken aan het herstellen van de gezinsrelaties.
Als het hebben van een homoseksuele relatie de enige troost is die je kon vinden voor de pijn die je van binnen voelt, dan heb je je misschien moeten verdedigen tegenover jezelf en misschien zelfs tegenover God.
De Bijbel zegt dat het beoefenen van deze verlangens zonde is, vanwege hoe Hij ons heeft gemaakt en omdat het ons nooit werkelijk zal bevredigen en de persoon maken die Hij ons heeft gemaakt. Het is de moeite waard om met een goede leider te praten over hoe je in je vel zit. God heeft een betere manier om ons te troosten en werkelijk te vervullen.
Homoseksualiteit is niet iemands identiteit, het is een teken van behoefte aan meer.
Homoseksualiteit doet het goed in tv-comedy’s en wordt gevierd als een menselijk recht en een teken van vrijheid; maar als we teruggaan naar het begin dan zien we dat God ons maakte naar zijn beeld: man en vrouw. We zijn er om elkaar aan te vullen. God geeft ons altijd en alleen het allerbeste.
*
Lisa Guinness is leider van Living Waters UK, een organisatie voor mensen die naar meer van God in hun relaties verlangen. (www.living-waters-uk.com)
Aanbevolen literatuur:
L Payne - ‘Het gebroken beeld’
M. Bergner - ‘Herstel de liefde’
www.desertstream.org
Wanneer we het over ‘homofiel zijn’hebben, dan praten we over ons geslacht en onze seksualiteit. In het begin schiep God de man. Hij zag dat hij (Adam) alleen was en niet compleet. God had toen heel eenvoudig een tweede Adam kunnen klonen, maar Hij wist dat dit niet genoeg zou zijn om de man van een metgezel te voorzien die al zijn noden zou vervullen.
Daarom maakte hij uit Adam een vrouw – iemand die zijn menselijkheid deelde, maar toch anders was. Iemand die Adam aanvulde en intrigeerde. Een interessante toekomst lag voor hen klaar.
God schiep ons naar zijn evenbeeld – man en vrouw en Hij zag dat het goed was. De aanvulling op de man moest lichamelijk zijn, maar ook biologisch (samen delen in Gods schepping), geestelijk, emotioneel en functioneel: elkaar herkennen als menselijke wezens maar je toch moeten binden aan iemand die ‘anders’ is.
Gods bedoeling hiermee wordt vaak geciteerd tijdens bruiloften: ‘Een man maakt zich los van zijn vader en moeder en hecht zich aan zijn vrouw, met wie hij één lichaam wordt.’ (Genesis 2:24)
Dames en heren
Net als in het Genesis-verhaal zijn wij mannelijk en vrouwelijk gemaakt. Met andere woorden: we hebben een geslacht. Deze wordt bepaald door onze genen en uitgedrukt door onze cultuur. Sommigen van ons kennen geen enkele ‘rolmodel’ van een man of vrouw aan wie we ons willen spiegelen of vergelijken. Hierdoor blijven we vaak in het onzekere over wat een echte man of echte vrouw is en of wij daar wel aan voldoen.
Toch is ons geslacht een onderdeel van de schepping: we hebben elkaar nodig om het volledige plaatje te krijgen en om Gods volheid op aarde uit te drukken.
Chemie
Seksualiteit is hoe we ons geslacht op een intieme manier met iemand uitdrukken. In de puberteit wordt onze seksualiteit zowel fysiek als emotioneel realiteit en kunnen we ‘chemie’ voelen voor iemand anders. Dit is een heel bijzonder aspect van de schepping. God heeft ons in zijn wijsheid een duidelijk aantal regels gegeven, zodat we elkaar geen pijn doen, zowel fysiek als emotioneel en geestelijk.
Onze ouders hebben meestal hun uiterste best voor ons gedaan, maar zijn misschien zelf op sommige gebieden tekort geschoten. Daardoor kan het zijn dat de behoeften naar liefde, verzorging, ergens bij horen, bescherming en bevestiging die God in ons heeft gelegd, niet worden vervuld.
Toch hebben we van al deze behoeften een goed fundament nodig om een sterke persoon te worden die zich man of vrouw voelt. Onze zekerheid over onze seksualiteit wordt getest in vriendengroepen en leeftijdgenoten, vooral in onze tienerjaren.
Groepsdruk
Als alles goed zou zijn, zouden we ons goed voelen over onszelf en vinden we gemakkelijk ons plaatsje tussen anderen. Maar we kennen altijd wel wat twijfel over onszelf – we zijn werk in uitvoering!
Sommigen van ons zijn erg onzeker, vooral wanneer ze zich vergelijken met vrienden en vijanden. We kunnen onszelf zelfs haten en ons schamen over wie we zijn en lijken te worden. We kunnen ons afvragen of we voldoende in huis hebben en of we mee kunnen komen met de rest.
Dit kan een algemeen gevoel zijn, maar ook specifiek op het gebied van onze seksualiteit. We kunnen ons onzeker voelen over het man- of vrouw-zijn.
Wat is er aan de hand?
Soms vragen mensen zich zelfs af of ze wel een van de twee geslachten moeten hebben. Sommigen realiseren zich dat ze zo hongerig naar liefde en bevestiging zijn, dat ze het gaan zoeken in vrienden of oudere mensen met homoseksuele verlangens (dat wil zeggen dat we ons vooral aangetrokken voelen tot iemand van hetzelfde geslacht).
Wat hier onder andere gebeurt, is dat we tijdens onze puberteit de diepe verlangens van ergens bij horen en input krijgen (vooral van onze ouders) ver-erotiseren.
Ons lichaam heeft de niet-seksuele behoefte aan affectie en bevestiging gemerkt en is gaan zoeken naar een erotische invulling ervan (vooral doordat seks in onze cultuur zo wordt gepropageerd).
Dit gebeurt onderbewust. Omdat we op een verkeerde plaats zoeken naar bevrediging, groeien onze behoeften verder en kunnen ze een eigen leven gaan leiden. Ze kunnen enorm veel voor ons betekenen, omdat seksuele verlangens erg sterk zijn en oncontroleerbaar kunnen lijken.
Óf we proberen ze te onderdrukken, óf we geven er aan toe door middel van fantasieën (inbeelding, maar soms ook echt). Zolang we niet toekomen aan de diepe innerlijke pijn, zullen we kwetsbaar blijven. Het is net als honger hebben maar in plaats daarvan de computer aanzetten of de auto gaan wassen en je afvragen waarom je na een tijdje nog steeds honger hebt. Je hebt je niet voldoende geïdentificeerd met wat je lichaam echt nodig had. Seksuele verlangens zijn net zo normaal en legitiem als honger en dorst. Soms hebben we onze behoeften gewoon niet vervuld gekregen.
Anderen hebben bewust of onbewust besloten zich af te sluiten voor wat onze ouders hebben geprobeerd te geven: misschien was het teleurstellend of zijn we ergens zó pijn gedaan dat we ons terug hebben getrokken of hebben gezworen het nooit meer te willen ontvangen of nodig te hebben.
Het kan zijn dat we pijn gedaan zijn of zijn misbruikt door iemand toen we jonger waren en door de schaamte onafhankelijk zijn gaan leven.
Waardoor de eenzaamheid ook is ontstaan, bij God kunnen we veilig toegeven welke behoefte aan liefde en bevestiging we nodig hebben. We kunnen Hem vragen ons diepste ‘ik’ te vinden en ons thuis te brengen bij de vaderlijke liefde en het geloof dat Hij in ons heeft.
Psalm 62 vertelt ons dat God alles is waar wij naar op zoek zijn. Hij is én liefdevol én sterk. En, als we Jezus hebben gezien, dan hebben we de Vader gezien.
En nu?
Wat moet je doen als je met homoseksuele gevoelens strijdt? Als jij op dit gebied knokt, weet dan dat je je niet hoeft te schamen. Het zijn jouw onvervulde verlangens die erom schreeuwen vervuld te worden.
Homoseksualiteit kan als onderwerp heel gemakkelijk tussen ons en God in komen te staan, terwijl Hij juist degene is die we nodig hebben.
Het is goed om het te delen met een gevoelige leider die je kent en samen met die persoon alles bij God te brengen. Hierdoor kun je nieuwe hoop vinden en je aan Hem hechten.
Samen kun je de onvervulde behoeften en (als die er is) de pijn duidelijk krijgen, maar ook de schuldgevoelens en beloften die je naar jezelf hebt gemaakt en de verstoorde beelden van ouderschap. Misschien kun je op den duur zelfs werken aan het herstellen van de gezinsrelaties.
Als het hebben van een homoseksuele relatie de enige troost is die je kon vinden voor de pijn die je van binnen voelt, dan heb je je misschien moeten verdedigen tegenover jezelf en misschien zelfs tegenover God.
De Bijbel zegt dat het beoefenen van deze verlangens zonde is, vanwege hoe Hij ons heeft gemaakt en omdat het ons nooit werkelijk zal bevredigen en de persoon maken die Hij ons heeft gemaakt. Het is de moeite waard om met een goede leider te praten over hoe je in je vel zit. God heeft een betere manier om ons te troosten en werkelijk te vervullen.
Homoseksualiteit is niet iemands identiteit, het is een teken van behoefte aan meer.
Homoseksualiteit doet het goed in tv-comedy’s en wordt gevierd als een menselijk recht en een teken van vrijheid; maar als we teruggaan naar het begin dan zien we dat God ons maakte naar zijn beeld: man en vrouw. We zijn er om elkaar aan te vullen. God geeft ons altijd en alleen het allerbeste.
*
Lisa Guinness is leider van Living Waters UK, een organisatie voor mensen die naar meer van God in hun relaties verlangen. (www.living-waters-uk.com)
Aanbevolen literatuur:
L Payne - ‘Het gebroken beeld’
M. Bergner - ‘Herstel de liefde’
www.desertstream.org
RSS
english information