Hoe bid je voor genezing?
Dus bood ik aan om in de keuken voor hem te bidden. Heel informeel, mijn moeder was er zelfs aan het koken. Het Engels van de jongen was niet zo goed, waardoor hij waarschijnlijk niet helemaal begreep wat ik hem vroeg.
Wanneer je aan iemand vraagt voor hem of haar te mogen bidden, dan gaat die persoon er meestal vanuit dat je naar je kamer gaat en daar ‘s avonds voor je bed knielt om God een zegen te vragen. Het voelt altijd een beetje ongemakkelijk om uit te moeten leggen dat je op het moment zelf voor iemand wilt bidden. Het is ook best eng: Ik voelde me een dwaas die geen flauw idee had wat er zou gebeuren en die al helemaal niet zeker wist of ‘het zou werken’. Maar goed, ik mocht voor hem bidden.
Genant
Mijn 13 jaar oude zus was op dat moment ook in de keuken, dus voreg ik haar of ze mee wilde bidden. Omdat zijn knie geblesseerd was, vroeg ik de jongen of ik mijn hand erop mocht leggen. Ook een beetje genant, meestal, maar ik ging er gewoon voor. En dus baden we heel eenvoudig en vroegen we of God de geblesseerde knie wilde genezen.
De jongen giechelde wat en lachte om de situatie. Het was eerlijk gezegd wat ontmoedigend, maar we baden gewoon door. Op een gegeven moment stopte hij met lachen en keek hij naar zijn knie. Wij dachten dat het een goed teken was, waarop we door bleven bidden. Niet lang daarna stopten we. We hadden toen ongeveer drie minuten voor de knie gebeden.
De jongen stond plotseling op en rende de trap op. Mijn zus en ik keken elkaar aan, niet helemaal begrijpend wat dit betekende. Snel kwam hij weer naar beneden en rende met tranen in zijn ogen de keuken in. “Hij is beter”, zei hij. “Ik voel helemaal geen pijn meer.”
Volledig verbaasd ging hij zitten en begon te praten: “Ik schaamde me in het begin best”, zei hij. “Ik dacht dat het een grapje was. Maar, plotseling voelde ik warmte door jouw hand mijn knie instromen. En toen was hij ineens beter!”
Mijn zus en ik keken elkaar aan alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, maar van binnen waren we net zo verbaasd als hij. De jongen begon vragen te stellen over de kerk, over God en Jezus en over wat het voor ons betekende om christen te zijn. Hij zei dat hij nooit had geweten dat God ook zulke ‘normale’ dingen doet en dat de kerk ook zo praktisch kon zijn.
Jammer
Ik heb ook voor veel mensen gebeden die niet zijn genezen. Als ze zeggen: “Nee, ik heb niets gevoeld; er is niets gebeurd”, dan zeg ik meestal: “Jammer, bedankt dat ik voor je mocht bidden.” Ik heb dan mijn taak gedaan. Ik ben dan gehoorzaam aan God geweest door het kleine beetje geloof dat ik heb in te zetten. Maar, het is aan God of Hij geneest of niet.
Ik heb bijvoorbeeld eens voor mijn geschiedenisleraar gebeden, die last had van zijn rug. Hij vertelde erover tijdens een van de lesssen. Ik bleef na de bel zitten en bood aan voor hem te bidden nadat iedereen vertrokken was.
Nadat ik een paar minuten lang aan Jezus had gevraagd of Hij wilde komen om de rug te genezen, zei de leraar: “Tja, het is een beetje moeilijk om te zeggen, maar ik voel op dit moment even geen pijn. Maar ik denk dat dat komt door positief te denken!”
Pijnlijk
“Dat is prima”, zei ik. “Als het genezen is, dan is het genezen. Zo niet, dan niet.” Het heeft geen enkele zin om te doen alsof er iets gebeurt terwijl dat niet het geval is. Een pijnlijke steek in zijn rug in de lerarenkamer zou hem dat al gauw duidelijk maken.
Het is eng om voor lichamelijke genezing van mensen te bidden. Maar het creëert wel een prachtige gelegenheid om mensen op een heel concrete manier over God te vertellen.
Doe niet te zwaar over genezing, maar neem een houding aan van ‘laten we zien wat er gebeurt’. Zolang je niet zegt dat iemand niet genoeg geloof heeft wanneer hij of zij niet geneest, kan er eigenlijk niets misgaan. Als God wel geneest, weet je dat het de moeite waard is om deze enge stap te nemen!
Een Soul Survivor UK bezoeker
Bron: soulsurvivor.com/uk/imag







Er zijn nog geen reacties geplaatst
RSS
english information