Hoop voor geteisterd Haïti?

Een kans die je niet zo vaak krijgt: anderhalve week nadat orkaan Jeanne over het noorden van Haïti was geraasd, was ik ter plekke. Ongelofelijk. Een stad van 250.000 mensen is totaal verwoest. Elke straat en elk huis is een puinhoop. In een paar uur tijd is de toekomst van een hele regio weggevaagd.

 

Halverwege september zaten duizenden mensen angstig in hun gammele huisjes en hutjes terwijl de orkaan overal gebouwen uit elkaar rukte, bomen ontwrichtte en modderstromen de stad deed binnenstromen. Binnen no-time stond het water er op sommige plaatsen twee meter hoog. Haïti was al het armste land van het westelijk halfrond, waardoor deze klap snoeihard aankwam.

Nadat we in onze 4x4’s door een spontaan ontstaan meer de stad binnenreden, ontmoetten we honderden kinderen in een kerk. Op het moment dat we op het kerkplein aankwamen, hoorden we prachtig gezang van de kinderen uit een bovenzaal. Ze zongen een lied over ‘dat Jezus sterker is dan hun problemen en dat Hij hen overal doorheen zal helpen.” De woorden en melodie gingen dwars door ons heen. Nog nooit heb ik zoiets moois gehoord en meegemaakt. In het midden van een volledig vernielde stad klonk daar hoop vanuit driehonderd kindermondjes. Ze zongen het vanuit hun tenen. We liepen dwars door de groep kinderen naar voren, niet wetend wat we moesten zeggen en doen. Ze zongen het ons toe.

Gat in de lucht
Amper een kwartier later waren we weer buiten en ontmoetten we Justin. Deze twaalfjarige jongen wordt gesponsord door een vriend van iemand in ons team. We hadden cadeautjes voor hem meegenomen, zoals een voetbalshirt, een voetbal en wat andere dingen. We gaven hem deze cadeaus, waar de kinderen normaal gesproken een gat over in de lucht zouden springen. Justin niet. Hij keek leeg langs ons heen. Zijn ogen waren mat, zijn mond bleef stijf dicht. Pas toen iemand hem vroeg of hij hem een hug mocht geven, brak leven door in het gezicht van deze jonge tiener. Hij greep hem vast, begon te stralen en liet niet meer los. Hij wilde troost, een knuffel, een beetje veiligheid.

Het was alsof God sprak: “Dit is wat deze mensen van je vragen. Een beetje veiligheid, troost en bemoediging. Ik wil dat je gewoon bij hen bent.” Deze woorden laten me niet meer los. Dit is precies wat Jezus deed. Hij bracht tijd door met gebroken mensen. Hij at met Zacheüs, sprak met een prostituee en nam tijd voor de kinderen. Als je om je heen kijkt en denkt wat er allemaal moet gebeuren om deze mensen te helpen, dan slaat de wanhoop je om het hart. De nood is veel te groot. Maar één voor één is er heel veel mogelijk.

300 kinderen
Onze reis werd georganiseerd door Compassion. Zij helpen zo’n 38.000 kinderen (!) in Haïti. Het land wordt al jaren geteisterd door natuurrampen, corruptie en door geestelijke crises. Meer dan ooit heeft Haïti integere, sterke leiders nodig die het land op kunnen bouwen. In een afgelegen gemeenschap zonder geld, eten en medicijnen, ontmoeten we … . Nog geen dertig jaar oud, maar nu al voorganger in zijn eigen dorp en leider van een project waar 300 kinderen door geholpen worden. “Als Compassion mij niet sinds mijn 9e had geholpen, dan had ik waarschijnlijk niet meer geleefd”, vertelt hij bewogen. “Nu kan ik mijn eigen dorp helpen en kan ik hen een toekomst bieden. Je moet kinderen één voor één helpen.”

Door één kind te helpen, verbeter je in Haïti de situatie van een hele familie. … is hier een prachtig voorbeeld van. Nadat hij hulp ontving, is hij zelf in actie gekomen voor mensen die dezelfde aandacht nodig hebben. Als je het over vermenigvuldiging hebt! Het is bijzonder te zien hoe Compassion jongeren traint om sterke, stabiele, gezonde christelijke leiders te worden. Eén voor één vertellen jongeren over wie Jezus voor hen is en over de hoop die zij hebben voor hun eigen land.

In de afgelopen eeuwen is Haïti door voodoo-leiders aan Satan opgedragen geweest. Zelfs landelijke politici spraken hier openlijk over. Toen ze in het jaar 2000 dit ‘verbond’ wilden vernieuwen kwamen voor het eerst christenen in opstand. Met gevaar voor eigen leven zeiden ze keihard: “Nee, dit land behoort toe aan Jezus.” Meer dan ooit is het de tijd dat jonge, christelijke leiders invloed gaan hebben in landen als Haïti.

Nadat ik van onze reis weer thuis was en een vriend over mijn ervaringen vertelde, begon ik te beseffen dat ook God zich misschien erg machteloos voelt. Hij wil gebroken mensen helpen en een toekomst geven. Maar Hij wil dat doen door Zijn lichaam heen. Wij zijn geroepen om Jezus’ handen en voeten te zijn en aandacht te geven aan mensen die het in hun eentje niet redden. Ik denk dat Jezus Zelf niets liever wilde dan tijd met deze mensen door te brengen. Wij kunnen dat op verschillende manieren doen. Een meisje uit een sloppenwijk in Haïti, vertelde ons: “Het is zo belangrijk voor mij dat ik weet dat er iemand is die aan mij denkt, die in mij gelooft en die mij helpt om naar school te gaan.” Ze wist precies wie haar sponsor was en wat voor werk ze deden. Ze ervoer dat deze mensen een beetje bij haar waren en haar bemoedigden. Is dat niet hoe Jezus de kinderen zegende? Eén voor één…

Martijn Moens

Jongens, we kunnen echt iets doen! Laten we samen in actie komen voor kinderen in Haïti. Voor minder dan één euro per dag kun je een kind weer toekomst geven. Gewoon doen! Surf naar www.compassion.nl en kom in actie!

Reageer op dit artikel

Er zijn nog geen reacties geplaatst