Psalmen | Bijbel in één jaar

Door Amanda Lock

 De allerlaatste blog voor dit bijbeljaar gaat over mijn favoriete onderwerp: aanbidding. We hebben het hele jaar mogen lezen uit de Psalmen. Een boek vol emotie. De psalmdichters (voor een groot deel is David de auteur) schrijven over diepe dalen en hoge bergtoppen. Noodkreten en dankbaar gejuich.

In Psalm 98:4-6 staat:

Juich de Heer toe, heel de aarde, juich en jubel, zing het uit. Zing voor de Heer bij de lier, laat bij de lier uw lied weerklinken. Blaas op de ramshoorn en de trompetten, juich als de Heer, uw koning, verschijnt.”

Zomaar een paar dingen die je kunt doen als je aanbidt: juichen, jubelen, zingen, muziek maken. Aanbidding is ons antwoord op Gods liefde voor ons. Gods eerste verlangen is om een relatie te hebben met jou, Zijn kind. We hebben het afgelopen jaar, door de hele bijbel heen, gelezen wat God allemaal gedaan heeft om die relatie steeds weer mogelijk te maken. Elke keer als de mens of het volk het verprutste, dan gaf God weer een uitweg. Jezus is daarin de grote sleutel. Toen Jezus aan het kruis ging en de dood overwon, was de relatie tussen God en de mens voorgoed herstelt en kon God Zijn Heilige Geest aan ons geven zodat wij vandaag de dag altijd in contact kunnen zijn met Hem. Onze aanbidding is ons antwoord daarop en daarbij mogen we dus heel veel geluid maken!

Als we aanbidden, dan richten we ons tot God. Dat doe je misschien wel letterlijk, door je handen naar Hem uit te strekken. Maar – schrik niet – God reageert! Het is Zijn grootste verlangen om tijd met jou door te brengen. Op het moment dat jij je naar Hem uitstrekt, zal Hij zich naar jou uitstrekken. Het is dan ook juist in die tijd van aanbidding dat je een connectie kunt maken met God. Muziek is een middel dat als geen ander door je hart gaat. Een film is lang zo spannend niet, zonder dat spannende muziekje. Het doet wat in je emotie. En juist op die plek, waar muziek jouw hart raakt, wil God jouw ontmoeten. Van hart tot hart.

De Psalmen laten ons zien dat we niet alleen dankbaar mogen zijn in onze liederen en woorden. Maar ook onze noodkreten kunnen uiten. David heeft meerdere Psalmen geschreven waarbij Hij diep in de put zit. Bang is. Boos is. Zich schuldig voelt. Geen uitweg meer ziet. Als we bij God zijn en ons hart met Hem delen, dan mogen we ons héle hart met Hem delen. We hoeven niets te verbergen. God wil jou helemaal. Voor al die rommel en sores die je met je meebrengt heeft God een antwoord: Jezus en Zijn daad aan het kruis. Al die dingen waar je je voor schaamt of schuldig over voelt zijn welkom bij God, omdat Hij er iets mee kan. Hij is de hoop, Hij is de uitweg. Je kunt het bij God laten. God wil het graag van je overnemen, omdat er dan plek is voor Zijn armen om jou heen en jouw oor tegen Zijn hart.

Dat is het beeld dat ik voor ogen heb als ik in aanbidding bij God kom. Ik mag bij Hem op Zijn grote schoot klimmen en me helemaal tegen Hem aan drukken om zo dicht mogelijk bij Hem te zijn. Dat is een plek die ik nooit wil verlaten.

Ik daag je uit om steeds weer opnieuw God te aanbidden. Dank Hem voortdurend en laat Hem binnen in je hart, zodat je Hem kunt ontmoeten en Hij jou kan vullen met Zijn oneindige liefde. Geloof me, daar krijg je geen genoeg van.