Sefanja | Bijbel in één jaar

Door Amanda Lock

Hè, gezellig dat bijbelboek Sefanja. Het is kort, maar de profeet Sefanja heeft een duidelijke boodschap. Hij heeft het over de dag des oordeels en waarschuwt het volk Israël dat zij zich moeten bekeren, want (hoofdstuk 1:6) ‘Ik (zegt God) zal vernietigen wie de HEER de rug toekeert, hem niet zoekt en niet raadpleegt.’

Het volk Israël was in mijn hoofd altijd het ‘perfecte’ volk, verkozen door God zelf. Daar gebeurde het toch allemaal, dacht ik. Maar nu we zo’n drie kwart jaar het Oude Testament aan het lezen zijn, valt me pas op dat dat volk lang niet altijd deed wat God van hen vroeg. Natuurlijk, er zijn ook goede verhalen, maar je leest veel berispingen van God aan het volk, verhalen van fouten die ze maakte, ongehoorzaamheid, etc. Sefanja lijkt wel de zoveelste profeet die ze moet vertellen dat ze het allemaal niet zo goed doen en dat ze zich nu toch écht moeten bekeren.

Ik vraag me wel eens af wat wij zouden doen, als wij – met de wetenschap van nu – zouden meemaken wat het volk van Israël toen meemaakte. Zouden wij beter luisteren? Zouden we de verhalen die we kennen van het volk Israël, gebruiken als leerschool? Of blijven we als mensen niet in staat om dat goede leven dat God voor ons heeft, te leven? Het vraagt vertrouwen op God, het vraagt loslaten. Hoe vaak lees je niet dat God belooft dat Hij voor het volk zal zorgen en dat tóch het volk (of enkele mensen uit dat volk) voor de zekerheid zelf iets regelen.

In een jaar tijd lezen we de verhalen die gaan over een veel langer durende periode, waar generaties elkaar afwisselen. Sommige ‘fouten’ die het volk maakt, zie je herhaaldelijk gemaakt worden. Kennelijk heeft de nieuwe generatie, niet geleerd van de generatie boven hen. Wij zijn als jongeren de nieuwe generatie van onze tijd. We komen op een leeftijd dat we gaan meedraaien in de kerk, misschien wel in leiderschap. We gaan studeren, op onszelf wonen, trouwen. Wat neem je mee van de generaties voor jou? Leer je van hun fouten of ga je het zelf opnieuw ontdekken? En hoe betrek je God daarin? Durf je te vertrouwen op Zijn leiding, op het feit dat Hij het beste weet? Het vraagt van je dat je je eigen plannen loslaat, dat je Hem volgt, ook al lijkt het naar jouw idee helemaal de verkeerde kant op te gaan.

Nu is het Sefanja die waarschuwt: bekeer je, zoek Hem, raadpleeg Hem. God wil je zo graag zegenen. Jouw, je klasgenoten, je familie, je collega’s. Er is plek genoeg bij God.

Lees meer op www.bijbeljaar.nl/gemist [dag 272]