Leviticus | Bijbel in één jaar

Door Emmie Overbeek

Op dit moment bevind ik me tussen Exodus en Leviticus en als je lijkt op mij, dan weet je… Precies, dan hield ongeveer hier je bijbelrooster-avontuur op. Als ik Leviticus lees, bekruipt me altijd het gevoel dat ik het op de een of andere manier nooit helemaal goed kan doen. Alsof ik de tempel wél zomaar binnenga en het voorhangsel compleet negeerde (in Leviticus 16 lees je hier meer over), terwijl dat nooit mijn bedoeling was. Het geeft me hetzelfde gevoel als stiekem het keukentrapje pakken, de snoeptrommel opendoen en met je nieuwe schat de wijde wereld intrekken. Totdat je moeder dan héél toevallig achter de deur stond.

Mozes voelde zich in Leviticus denk ik net als mijn moeder. God gaf hem voorschriften waar het volk zich aan kon houden en Mozes was telkens degene die achter de deur stond en teleurgesteld stond te kijken naar hoe het volk stond te klungelen op het keukentrapje. Na een heel rijtje bepalingen, sloeg God dan ook een andere weg in. In hoofdstuk 18 staat:

De HEER zei tegen Mozes: ‘Zeg tegen de Israëlieten: “Ik ben de HEER, jullie God. Volg niet de levenswijze van de Egyptenaren, bij wie je gewoond hebt, noch de levenswijze van de Kanaänieten, naar wie Ik je breng. Leef niet volgens hun bepalingen, maar volgens Mijn regels, houd je aan Mijn regels en leef ze na.

Leviticus 18:1-4

Het voelt nog steeds een beetje als de blik die je moeder had, als je betrapt en met rode wangen naar haar keek. “Ik ben niet boos,” zei ze dan, “alleen teleurgesteld.” Maar God had allang voorzien dat teleurstelling zijn volk niet zou helpen. Hij gaat verder en zegt:

Ik ben de HEER, jullie God. Mijn bepalingen en regels schenken leven aan wie ze volgt, dus houd ze in ere. Ik ben de HEER.

Leviticus 18:5

“Mijn regels schenken leven aan wie ze volgt.” Dus: ‘Mijn regels zijn er niet om jou voor gek te zetten, of om jou te beperken. Mijn regels zijn er niet om jou in een hokje te stoppen en zelfs niet om jou dingen te verbieden. Mijn regels zijn er omdat ik het beste met je voor heb en omdat ik je liefheb, zoals niemand dat ooit zal kunnen.’

God vraagt ons om anders te zijn. Niet zomaar te doen wat de wereld doet, maar te luisteren naar wat Hij zegt, naar wat Zijn voorschriften zijn. En als we Hem dan volgen, dan zal God bij ons zijn. De God die het volk uit de slavernij heeft gered, wil jou en mij vrijzetten, losmaken van ons wereldse juk, zodat we met opgeheven hoofd mogen rondlopen (26:13).

Maar we blijven mens en we zullen nooit perfect zijn. Hoe vaak je moeder je ook vertelde dat je niet nog een snoepje mocht of hoe vaak je jezelf ook vertelt dat die ene gewoonte eigenlijk niet goed is, alleen het leven volgens Gods voorschriften brengt nieuw leven met zich mee. Maar ook hier wist God al dat het niet genoeg zou zijn. Elk 50e jaar maakte God dan ook een jubeljaar. Op de Grote Verzoendag werd de bazuin geblazen, het teken dat alle schulden kwijtgescholden werden. Op die dag ging ook het jubeljaar in. De mensen konden een jaar lang genieten van alles wat God hen schenken zou én hun schulden werden kwijtgescholden op de eerste dag. Ik zou zo uitkijken naar die dag!

Het grote verschil met ons is dat wij geen 49 jaar hoeven te ploeteren; bij ons is elke dag een jubeldag! God heeft ons zó lief, dat Hij een weg wilde maken waardoor we altijd bij Hem kunnen zijn. Hij stuurde Zijn Zoon naar de aarde om onze schulden op Zich te nemen en brak de weg tot Hem open.

Hij is de HEER, jouw God én Hij wil met ons opstaan op een nieuwe jubeldag. Die schat is me veel meer waard dan welke snoeptrommel dan ook.

Wil jij ook meer bijbellezen? Doe mee met het bijbeljaar of lees onze blogs!